Por usar un termo gastado, “os tempos son críticos”. De
feito, son máis ca iso: estamos ao borde dunha secuencia temporal crucial. Todo
o esforzo do goberno de Syriza será xulgado pola reacción ante unha chantaxe e
ultimatums sen precedentes recibidos por parte dous seus traxicamente chamados
“socios” europeos.
E as novas que chegan da liña do fronte non son
agradables. É moi difícil ter unha visión clara do actual estado das
negociacións –“negociacións” que son un oxímoro dada a grande asimetría na
relación de forzas e o feito de que unha das partes (o BCE) ten unha arma
apuntando á cabeza.
O que está claro, porén, é que o goberno grego deu marcha
atrás en aspectos cruciais, especialmente no que ten que ver cos seus
compromisos coa xente que o levou ás institucións.
Antes de examinar a fondo a substancia da solicitude de
extensión do Acordo Mestre de Facilitación de Asistencia Financeira presentada
o mércores polo goberno grego a Bruxelas, botemos unha ollada máis de preto ao
“documento Moscovici” filtrado polo goberno grego durante a reunión do
Eurogrupo do pasado luns, que ademais declarou estar disposto a asinar.
Este documento descarta calquera “acción unilateral”,
establece un superávit primario dun volume non definido como obxectivo
orzamental e recoñece a totalidade da débeda. Todos os futuros axustes que se
fagan a respecto da reestruturación da débeda terán que ser levados a cabo de
acordo coas decisións de 2012 do Eurogrupo.
En esencia, a aplicación das medidas fundamentais do
programa electoral de Salónica de Syriza están suxeitas á aprobación previa dos
prestamistas, o que conleva a posible anulación do programa. Ademais recoñece
os termos odiosos dos acordos de préstamo, polo que debilita aínda máis a
posición grega na materia. É obvio que ao aceptar tal marco coma un suposto
“compromiso de honor” o goberno de Syriza terá as mans atadas.
A solicitude de prórroga do Acordo Mestre de Facilitación
de Asistencia Financeira inclúe todos os puntos mencionados e a isto engádese,
por primeira vez, o recoñecemento da “supervisión pola [Unión Europea] e o BCE
e, no mesmo sentido, polo Fondo Monetario Internacional, o tempo que dure o
acordo ampliado (punto f)”. Noutras palabras, a troika está de volta pero cun
nome diferente. Os medios gregos xa comezaron a falar de “As Institucións”.
Pero mesmo todo isto é insuficiente para a UE e para o
ministro de Finanzas alemán, Wolfgang Schäuble. Tras comprender que a parte
grega –desexosa de evitar calquera ruptura e mesmo calquera medida unilateral-
está nun constante camiño de retirada, os “socios” optaron pola rendición total
coma o seu obxectivo principal.
Ensinando ao goberno grego unha lección, emiten
simultaneamente unha advertencia a Podemos e a calquera outra forza en Europa
que pretenda desafiar a austeridade, os memorandos e a servidume das débedas. O
lado alemán rexeitou a solicitude grega do Acordo Mestre de Facilicitación de
Asistencia Financiera, ao parecer, co obxectivo de obter máis concesións gregas
e a total humillación do goberno de esquerdas grego.
E nisto é onde, quizais, se atope a nosa esperanza. Non
pode descartarse que a escalada nas demandas da UE e dos prestamistas serán
rexeitadas por un goberno que contraíu ca súa xente algúns compromisos
básicos. E, máis importante, que serán rexeitados pola xente que está comezando
a ter esperanza de novo e que está tomando as rúas e prazas do país. A retirada
non debe considerarse algo inevitable e o goberno grego merece o apoio na
medida en que se manteña firme na guerra desatada contra el.
Calquera que sexa a conclusión, unha cousa é certa: todos
os argumentos tranquilizadores que circularon nos últimos anos sobre un “bluff”
europeo, sobre a posibilidade de derrotar a austeridade no marco da zona euro, sobre
abandonar os acordos de préstamo e os memorandos, sobre solucións como a da Conferencia
de Londres de 1953 sobre a débeda alemá (é dicir, unha reestruturación
favorable ao prestatario acordada co prestamista); noutras palabras, todos os
elementos constitutivos da narrativa do “bo euro”, derrubáronse.
Nalgún momento deberánsenos dar explicacións sobre isto tamén.
Orixinal: https://www.jacobinmag.com/2015/02/greece-syriza-backtrack-europe-negotiations/
